Artykuły

ptaszek niebGimnastyka narządów mowy : bajka’ ’Sowa sprząta swoje mieszkanie’’

Sowa rozejrzała się po swojej dziupli (dzieci przesuwają po podniebieniu górnym ,wewnętrznych ścianach policzków ,podniebieniu dolnych). Zauważyła duży bałagan. Postanowiła zrobić porządek .Zaczęła od odkurzania sufitu dziupli (przesuwają czubkiem języka do przodu do tyłu jamy ustnej podniebieniu górnym), zdjęła też firanki( liczą czubkiem języka górne zęby) i włożyła je do pralki (motorek wargami). Sowa odkurzyła też ściany (Wypychamy językiem policzka) oraz podłogę (za ząbkami dolnymi). Rozwiesiła firany (liczymy zęby językiem). Sowa była zadowolona ze swojej pracy (uśmiechamy się). Dumna wyjrzała z dziupli rozejrzała się wokoło (oblizujemy wargi). Spojrzała w górę (do nosa) ,spojrzała w dół  (do brody) .Rozejrzała się w prawo w lewo (do kącików ust) . Wszędzie był porządek i było słychać śpiew ptaków.

opracowała Joanna Bełkot- logopeda

ptaszek nieb GIMNASTYKA BUZI I JĘZYKA

1.Unieś język do nosa 

2.Skieruj język do brody

3.Skieruj język do kącików ust

4.Kląskaj jak koń

 5.Oblizuj językiem usta dookoła

 6.Wypychaj językiem policzka

 7.Parskaj jak koń

 8.Posyłaj buziaki

9.Dmuchaj na bańki mydlane

10.Dmuchaj na płomień świeczki, pamiętaj aby nabierać powietrze nosem a wypuszczać ustami 

Źródło: Iwona Michalak-Widera ”Miłe uszom dźwięki”

 opracowała Joanna Bełkot

 

ptaszek niebINTEGRACJA SENSORYCZNA

Każdy człowiek to indywidualna, niepowtarzalna istota, która posiada zmysły przekazujące jej przez całe życie bodźce płynące z otoczenia. Ma to ogromny wpływ na postrzeganie przez jednostkę świata, jej zachowanie oraz kształtowanie ludzkiej rzeczywistości.

Termin „Integracja Sensoryczna” (wprowadzony w latach 60. przez amerykańskiego psychologa rozwojowego dr Annę Jean Ayres) oznacza prawidłową organizację bodźców (wrażeń sensorycznych), które napływają do mózgu przez wszystkie zmysły (wzrok, słuch, dotyk, przedsionkowy – informujący o ruchu ciała, czucia prioceptywnego – odpowiedzialny za rejestrowanie zmian pozycji ciała).

Integracja Sensoryczna jest procesem, dzięki któremu mózg otrzymując informacje od zmysłów najpierw je segreguje, następnie rozpoznaje, interpretuje i integruje z wcześniejszymi doświadczeniami. To daje podstawę do utworzenia odpowiedniej do sytuacji reakcji adaptacyjnej (jest to właściwa odpowiedź – zarówno ruch, jak i myśl – na wymogi otoczenia). Jest to taka organizacja wrażeń, by człowiek mógł ich użyć w celowym działaniu.

Jeśli mózg prawidłowo integruje informacje, stanowią one doświadczenia, będące podstawą procesu uczenia się. Trudności w przetwarzaniu wrażeń sensorycznych (zmysłowych) związane są z odbieraniem bodźców, czyli rejestracją, tolerancją zmian, czyli modulacją oraz odpowiedzią na bodźce, czyli prawidłową reakcją.

Praca kanałów sensorycznych może być zaburzona w trzech płaszczyznach;

  • nadwrażliwość – kanały sensoryczna są zbyt otwarte, co powoduje przedostawanie się do mózgu zbyt dużej liczby bodźców
  • niedowrażliwość – kanały są niedostatecznie otwarte, więc do mózgu przedostaje się zbyt mało bodźców, co powoduje niedobór wrażeń zmysłowych
  • biały szum – wadliwe działanie kanałów sensorycznych powoduje wytwarzanie w nich własnych bodźców, co sprawia, że do mózgu ze świata zewnętrznego  płynie przekaz zakłócony lub jest niedopuszczony do mózgu.

Te zaburzenia mają negatywny wpływ na wiele obszarów funkcjonowania dziecka, m. in. opóźniają rozwój komunikacji, emocji, motoryki oraz rozwój społeczny.

Zaburzenia Integracji Sensorycznej

  • to brak umiejętności wykorzystywania otrzymywanych przez zmysły informacji dla celów prawidłowego – płynnego, codziennego funkcjonowania.

Znamy dzieci, które są niezręczne, grymaśne, nadwrażliwe. Zaburzenia IS wpływają na sferę emocjonalną dziecka, które czuje się gorsze, ponieważ nie potrafi nauczyć się pewnych informacji lub posiąść określonych umiejętności tak szybko, jak jego koledzy, czuje się odrzucone przez rówieśników, prezentuje trudne zachowania.

PROPOZYCJE ZABAW Z DZIEĆMI W WIEKU PRZEDSZKOLNYM DLA RODZICÓW

  • jako proste i przyjemne sposoby na wsparcie dziecka, które przejawia trudności z zakresu integracji sensorycznej. Zabawy i ćwiczenia z dzieckiem pozwolą mu odczuć, doznać na sobie samym oddziaływanie różnych bodźców oraz z pewnością wpłyną na pogłębienie relacji z nim.

Układ dotykowy:

  • „Zaczarowane pudełko (woreczek)”:
    do pudełka lub woreczka (nie wykorzystujemy przezroczystych materiałów) wkładamy różne przedmioty. Prosimy dziecko, by wkładając rękę do środka (bez zaglądania) spróbowało zgadnąć, jakiego przedmiotu dotyka. Gdy poda nazwę wyjmuje przedmiot, by sprawdzić, czy odpowiedź jest prawidłowa.

    • zabawa w kąpieli:
      zachęcamy dziecko do używania podczas kąpieli różnych rodzajów gąbek (różna wielkość, faktura, kształt, kolor), mydeł i ręczników.
    • „Naleśnik”:
      zawijamy dziecko ciasno w koc udając smarowanie i rolowanie naleśnika
    • wspólne gotowanie:
      przy nadarzających się okazjach wspólnie z dzieckiem gotujemy, mieszamy, ugniatamy różnego rodzaju masy, ciasta itp.
    • degustacja:
      zapraszamy dziecko do próbowania nowych potraw, o różnych smakach i konsystencji
    • malowanie dłońmi, stopami:
      zachęcamy do malowania na arkuszach o różnej fakturze, wielkości. Do farby można dodać kaszę, piasek, trocinki. Można ugotować tzw. ‘klajster” (bardzo gęsty krochmal), zabarwić go, rozsmarować na kartce, a dziecko niech rysuje na tym różne wzorki.

Układ przedsionkowy (odpowiedzialny m.in. za ruch i równowagę, napięcie mięśniowe, koordynację):

  • skakanie na piłce:
    proponujemy skakanie na nadmuchiwanej piłce z „uszami”
  • tor przeszkód:
    tworzymy dla dziecka tor przeszkód i bawimy się w podróżników. Niech dziecko skacze, wspina się, czołga, pełza, turla się, rzuca z celowaniem, chwyta itp.
  • huśtawki:
    bujamy się z dzieckiem na różnego rodzaju huśtawkach (podwieszanych, wahadłowych, wiszących oponach), bujamy dziecko w kocu (dwie dorosłe osoby trzymają koc)
  • turlanie:
    wspólnie turlamy się na trawie, w domu na dywanie lub kocu
  • bieganie: 
    organizujemy zabawy z biegiem (berek, ściganie, mecze z piłką)
  • skakanie:
    proponujemy dziecku wskakiwanie na oznaczone pole lub niewielką wysokość, zeskakiwanie z niewielkiego podwyższenia, grę w klasy, zabawy ze skakanką, gumą do skakania

Układ proprioceptywny (tzw. czucie głębokie, dostarcza wrażeń z mięśni i stawów):

  • siłowanie:
    osoba dorosła siada na dywanie, natomiast dziecko stara się ją przepchnąć (stosujemy różne warianty – rękami, plecami, nogami)
  • ciągnięcie:
    proponujemy przeciąganie pojemników, worków np. z zabawkami, zakupami 9stosownie do możliwości dziecka)
  • machanie i odbijanie:
    zachęcamy do zabawy rakietą tenisową, do badmintona, talerzykami z rzepem
  • zabawa w “taczkę”:
    dziecko opiera dłonie o podłogę, a rodzic chwyta je za uda i prowadź niczym taczkę
  • nalewanie i przesypywanie:
    organizujemy stanowisko do przelewania płynów z kubeczka do kubeczka, przez lejek, łyżeczką, do przesypywania drobnych materiałów (ryż, kasza, piasek) – niech używa do zabawy pojemników różnej wielkości i kształtu

opracowała Aleksandra Ligarska

 

ptaszek niebMETODA WERONIKI SHERBORNE

Nie zawsze zdajemy sobie sprawę z tego, jak ważny jest ruch w życiu każdego człowieka, w przyrodzie. Bez ruchu nie byłoby życia. Ruch towarzyszy w życiu człowieka od narodzin do śmierci, ujawniając się w różnych formach aktywności. Ruch związany jest z życiem codziennym, zaspakaja nasze potrzeby, pomaga wyrazić emocje. Za pomocą ruchu, człowiek wyraża swoje emocje , nawiązuje kontakt z otaczającą go rzeczywistością, z drugim człowiekiem. Ruch jest przejawem życia. Aktywność fizyczna jest czynnikiem kształtującym organizm człowieka i jego funkcje. Ruch jest podstawowym i naturalnym środkiem porozumiewania się, wychodzącym z centrum naszego ciała, do którego w pierwszym rzędzie sięgają dzieci małe i osoby z utrudnioną komunikacją słowną. Podstawą porozumiewania się za pomocą „ języka ruchów” jest świadomość swojego ciała.

czytaj dalej

ptaszek niebMANDALE

Mandale to rysunki, diagramy figur: kwadratów, trójkątów, kręgów, kwiatów, ornamentów wpisanych w koło lub w kwadrat, które zachwycają swoją symetrią i ukazują, w jaki sposób chaos przeobraża się w formę harmonijną. Wszystkie elementy są uporządkowane od środka – przyporządkowane centrum. Mandale można rozważać, obserwować, można je komponować i malować. Komponowaniu mandali, towarzyszy wyciszenie umysłu, jest to rodzaj kontemplacji, wyprawy w głąb własnej psychiki.

czytaj dalej

ptaszek niebĆWICZENIA DENNISONA  czyli gimnastyka mózgu

Kinezjologia edukacyjna, inaczej zwana gimnastyką umysłu, oznacza naukę o ruchu (z greckiego kinesis – ruch, logos – nauka). Dokładniej – jest to nauka zajmująca się ruchem i jego wpływem na uczenie się.
Wykorzystuje wzajemne zależności rozwoju fizycznego, emocjonalnego i intelektualnego. Natomiast edukacja (z łacińskiego educare – wychowywać, kształcić), co w danym kierunku oznacza poszukiwanie przez człowieka wiedzy o sobie, o wewnętrznych przeszkodach na drodze do rozwoju. Kinezjologia edukacyjna jest metodą wspierania naturalnego rozwoju człowieka, bez względu na jego wiek, poprzez różne specjalistyczne ćwiczenia ruchowe.

czytaj dalej

ptaszek niebJEDZENIE NA ZDROWIE

Aby dziecko było zdrowe, silniejsze, mniej chorowało, a przy okazji miało wyrobione zdrowe nawyki żywieniowe już od lata zacznijmy mu podawać więcej produktów o właściwościach wzmacniających, a ograniczmy te, które działają niekorzystnie. Odporność organizmu wzmacniają witaminy: A, D, E, C, B6, kwas foliowy, mikroelementy, przede wszystkim: cynk i selen. Do cennych składników należą także, białka (roślinne i zwierzęce). Ogromną rolę odgrywa żelazo. Odporność wspierają też bakterie kwasu mlekowego.

czytaj dalej

ptaszek niebAPEL TWOJEGO DZIECKA

Wielu rodziców zadaje sobie pytanie jak w dzisiejszym świecie wychować dziecko. Wiadome jest przecież, że to na nich ciąży największa odpowiedzialność. Szukając odpowiedzi warto zastanowić się nad myślą pedagoga z prawdziwego powołania i wielkiego przyjaciela dzieci – Janusza Korczaka. Wszystko co robił, służyło jednej naczelnej sprawie: dziecku. Może warto zastosować te refleksje w naszym życiu a nasze dzieci będą w przyszłości wartościowymi ludźmi.

APEL TWOJEGO DZIECKA
/inspirowany twórczością Janusz Korczaka/:

czytaj dalej